Nog geen reacties

Willibrord

Willibrord werd in 658 geboren in het Engelse koninkrijk Northumbria. Vanaf zijn 4e jaar groeide hij op een klooster in Ripon, waar zijn vader was ingetreden. In 678 vertrok hij naar Ierland om zijn opleiding tot monnik te voltooien. In 690 kwam hij aan land waar tegenwoordig Katwijk ligt. Samen met een groep van 12 medebroeders wilde hij zich gaan inzetten voor de verspreiding van het christendom in het land van de Friezen. Deze bewoonden de kuststrook van de Westerschelde tot bij Dokkum. Hun gebied grensde aan het rijk van de Frankische vorsten, die het christelijke geloof hadden aangenomen. Er waren voortdurend gevechten om dat grensgebied. Een Frankische vorst had in 630 het eerste kerkje in Utrecht laten bouwen op de plaats waar nu de Dom staat, maar dat werd kort daarop door de Friezen verwoest. Willibrord wist dat het bekeren van de Friese heidenen geen eenvoudige zaak was. Daarom ging hij op zoek naar steun van de Frankische koning en de paus in Rome. Die laatste benoemde hem tot aartsbisschop van de Friezen.

In 696 vestigde Willibrord zich in Utrecht. Daar herbouwde hij het verwoeste kerkje en gaf hij opdracht tot de stichting van een nieuwe kerk die hij wijdde aan Sint Salvator, dat wil zeggen Christus. Vanuit Utrecht trokken vervolgens missionarissen het land van de Friezen in. Er zijn vele verhalen over zijn werkzaamheden als missionaris in Zeeland, Brabant en Echternach in Luxemburg. Aan het einde van Willibrords leven – hij overleed in 739 – was het nieuwe geloof in de kuststreek aan de winnende hand.

Reacties zijn gesloten.