Nog geen reacties

“Kerksluiting: een deur gaat dicht, een raam gaat open”

door Pastoor Hendriks

Op zaterdag 15 juli is de laatste H. Mis in de kerk van de H. Pastoor van Ars. Voor mij de vierde keer dat ik zelf zo’n plechtigheid ga leiden. Ook parochianen van de Spaarnekerk en van de Sint Jan de Doper beleven het emotioneel opnieuw, die van de Sint Joseph kunnen niet onbewogen aan de zijlijn blijven toezien. Het zal een bijzondere viering worden, mogelijk in een ietwat geladen en gelaten sfeer. Ik wil er hier op vooruitkijken. Welk evangelie wordt er eigenlijk die avond voorgelezen?

Als we het gangbare rooster volgen, komen we bij een verrassende tekst. Juist op die dag begint de lezing van de gelijkenisrede in het evangelie volgens Sint Mattheüs (Mt. 13); op drie achtereenvolgende zondagen horen wij de aaneengesloten toespraak. ‘Een zaaier ging uit om zijn zaad te zaaien’. We kennen de meeste van deze zeven opeenvolgende parabels. Ze onthullen ons de kracht van het Koninkrijk der hemelen. Ik vind dat opmerkelijk. Tijdens de laatste H. Mis begint een evangelie met het karakter van een vervolgverhaal. Het is een oproep: ‘Blijf luisteren, want het gaat verder! Mis het vervolg en de aansluiting niet!’ En dat is niet het enige. We horen veel verrassende dingen in deze parabels. Het begint al met het schijnbaar mislukte. Het zaad wordt wel gezaaid, maar niet efficiënt en doelgericht. Het valt op de weg, in ondiepe grond en tussen de distels. Er blijft heel veel zonder vrucht en zonder opbrengst. We zullen daarbij zeker denken aan de bewogen geschiedenis van de te sluiten parochiekerk en van de Kerk in ons land gedurende diezelfde periode. Het was en is soms om moedeloos van te worden. En die stemming mogen we ook echt voor de Heer brengen! Maar wat in goede grond is gezaaid, (en dat is ook een kenmerk en een sieraad van deze parochie en dito van de Kerk in ons land) dat draagt een overweldigende vrucht! Dat brengt een spectaculaire oogst! Zo spreekt de Heer ons toe tijdens de laatste H. Mis. Het is daarom niet allemaal tevergeefs geweest. Een deur gaat dicht, een raam gaat open.
Het Allerheiligst Sacrament zal op die avond uit de kerk worden gedragen en worden overgebracht naar de Sint Joseph. De godslamp zal worden gedoofd. Dat is een aangrijpend gebeuren; de kans bestaat dat mensen daarbij ontroerd raken.

Maar tegelijk is het goed daarbij te bedenken, dat de Heer in Zijn eucharistische tegenwoordigheid wordt overgebracht naar een ander kerkgebouw en dat Hij niet uit ons leven verdwijnt. Ook in een andere katholieke kerk zullen wij Hem steeds weer kunnen vinden, groeten en aanbidden. Ook daar zet Hij Zijn Kruisoffer voort in de H. Mis en wil Hij ons voeden in de H. Communie. Hij gaat niet van ons weg, Hij gaat ons voor. Wij kunnen Hem volgen. Opnieuw: een deur gaat dicht, een raam gaat open.

Ook de parochie van de H. Pastoor van Ars heeft een eigen lied: ‘Heilige Pastoor van Ars’. Ik kende de melodie als die van een lied ter ere van Liduina van Schiedam, sinds vier jaar nu ook van toepassing op de heilige patroon van Parkwijk. In elk geval zal ik zijn naam blijven noemen tijdens het eucharistisch gebed van elke H. Mis. Zo zullen Sint Jan de Doper en hij samen ook in de toekomst aangeroepen blijven worden om hun voorsprekende taak verder te vervullen. Ik wil hier opmerkzaam maken op enkele regels aan het slot van het parochielied: ‘Heilige Pastoor van Ars, Parkwijk tot patroon gegeven, wij als Gods Volk onderweg, reizend naar het eeuwig leven, hebben uw gebed verzocht voor behouden overtocht’.
Het is typisch een gedachte uit de bouwtijd van deze kerk, de periode van het Tweede Vaticaans Concilie. De Kerk wordt daar omschreven als het Volk van God en als onderweg. Ons einddoel is de eeuwige bestemming bij God, het echte thuis bij de Vader.
Op de avond van 15 juli mogen we, denk ik, ook aan de heilige patroon van Parkwijk vragen of hij met zijn voorspraak wil bidden voor een behouden overtocht bij het onderweg zijn naar een andere kerk, bij voorkeur de Sint Joseph binnen Haarlem Centrum-Oost. We hopen immers, ondanks de mogelijke bezwaren die ik in het vorige nummer van De Wijzer heb omschreven, dat het merendeel van de parochianen van de H. Pastoor van Ars de weg naar de Sint Joseph zal vinden, zoals die wens eveneens geldt voor de kerkgemeenschap van de Sint Jan de Doper. Daarom nogmaals: een deur gaat dicht, een raam gaat open.

Kortom: de evangelielezing tijdens de laatste H. Mis, de bijzondere uittocht van het Allerheiligst Sacrament en het patroonslied wijzen ons niet op een noodlottig einde, maar op een doorstart en een nieuw begin, op een vervolg met zeker ook hoopvolle kansen.
We blijven daarbij op u allen rekenen: ‘Wordt vervolgd!’; ‘Schakel niet uit!’; ‘Blijf online!’. Het gaat verder. Een deur kan dicht gaan, en dat is triest, maar een raam gaat open!
In ons gezamenlijk gebed vertrouwen wij dit alles aan God toe.

Reacties zijn gesloten.