Nog geen reacties

Bedevaart naar Paray le Monial 2017

door Ben Schutte

Dit is een impressie van mijn 3e bedevaartsreis naar Paray le Monial. Ook dit keer is die voor mij een succes geworden.
Velen onder ons waren uitgerust en zelfs ook aangeraakt met de gaven van en door de heilige Geest.
Tijdens en na de lofprijzingen was er veelvuldig tongentaal te horen, maar ook woorden van kennis. Ik genoot van de lofprijsliederen van de Emmanuelgemeenschap.

Indrukwekkend vond ik de inleiding van pastoor Cyrus van Vught met als titel “Hebben wij barmhartigheid nodig?”. Het ging over een Rwandees echtpaar met hun huwelijksperikelen.
Petje af voor de echtgenote die jarenlang bad voor de bekering van hoogmoedige en ontrouwe echtgenoot. Uiteindelijk heeft hij zich bekeerd. Het verhaal leek op de bekering van Paulus, Saulus werd Paulus. Helaas zijn beide echtelieden omgekomen in de roerige jaren 90 toen Hutu’s en Tutsi’s elkaar naar het leven stonden.

Carolien en haar collega hielden een inleiding over de 3 verschijningen van Jezus aan Margaretha-Maria Alacoque. De verschijningen waren in 1673, 1674 en 1675.
Bij de 3e verschijning in 1675 gaf Jezus een waarschuwing aan het volk om niet in de kerkbanken blijven zitten tijdens de communie uitreiking. Het was de tijd van de opkomst van het Jansenisme , een stroming in de kerk die tot stelling had dat de gemiddelde gelovige te zondig was om ter communie te gaan. Jezus zei echter tegen Margaretha-Maria Alacoque : “Ik wil dat jullie ter communie gaan en dat jullie mijn heilig hart gaan vereren”.

De wandelingen waren heerlijk om te doen ter afwisseling. Zo maakten we een wandeling naar het kapelletje van Romay.

We hadden er een verrassende ontmoeting met frater Joseph die een zoon van onze reisleiders Jan en Tilly Hol bleek te zijn. Mariette (lerares klassieke talen) gaf ons uitleg over een heel bijzonder Mariabeeldje dat in het kapelletje lag begraven. De koeien graasden in de weide nooit op een bepaalde plek. Dat wekte de nieuwsgierigheid op van de mensen aldaar. Zij gingen graven en vonden op die plek een stenen madonna. Deze heeft nu een ereplaats in het kapelletje gekregen als Maria van Romay.

In de deelgroepen was het fijn om tegenover elkaar te vertellen en te getuigen wat jou zoal geraakt had bij onze verschillende programmaonderdelen.
De vespersplechtigheid in de kapel van Claude de Colombière was prachtig. De kapel op zich is al een bezienswaardigheid, mooi gedecoreerd met mooi Hemels mozaïek boven het altaar.

De eucharistieviering in de verschijnings- of visitatiekapel zat bomvol. We begonnen de viering eerst alleen met onze pelgrimsgroep, maar later kwamen er steeds meer dorpelingen bij totdat de kapel helemaal vol zat.
Ik heb een primeur gemaakt doordat ik ja heb gezegd op de vraag om als acoliet mee te lopen naast het allerheiligste tijdens de processie door het Parc de Chapelain. De processie was het hoogtepunt en het sluitstuk van onze bedevaart.

Het is ook fijn dat er tussen de verschillende onderdelen momenten van ontspanning waren. Je kon bijvoorbeeld een uiltje knappen op je hotelkamer of buiten een terrasje pikken als je daar zin in had. Ik heb genoten van deze zonovergoten bedevaart die voor mij ook een vakantie was.

Reacties zijn gesloten.